Społeczne Stowarzyszenie Edukacyjno-Teatralne

Stacja Szamocin odwołuje Warsztaty Teatralne w sierpniu 2011 roku, w związku z małą ilością zgłoszeń uczestników. Przepraszamy ! Zapraszamy latem w przyszłym roku.

Weekend 17 – 19 czerwca 2011 r.

To były piękne i pożyteczne dni !

W piątek na zaproszenie „zawiadowcy artystycznego” Stacji Szamocin zawitali uczestnicy Spotkań organizacji pozarządowych, w ramach grantu przyznanego dla naszego stowarzyszenia z Programu Operacyjnego Funduszu Inicjatyw Obywatelskich w 2010 roku, realizowanego do końca bieżącego roku. Hitem tej imprezy stała się wystawa fotograficzna ”Gdy Wisła królową, to księżniczką Noteć”. Ekspozycją w pomieszczeniach dworcowych oraz na zewnątrz budynku zajął się pomysłodawca ekologiczno – fotograficznego projektu ARTUR ŁAZOWY ze Stowarzyszenia EFFATA z Piły. Wiele godzin pracy zajęło Arturowi i wolontariuszom Stacji przygotowanie prac 24 autorów, którzy na swych fotografiach utrwalili piękno doliny Noteci. Z trud i naprawdę rewelacyjną ekspozycje Arturze – dziękujemy.

Cykl spotkań rozpoczął znakomity pod względem artystycznym i edukacyjnym spektakl „Dogonić swój cień”, wyreżyserowany przez Magdę Płanetę, aktorkę Teatru Polskiego, wiceprezesa stowarzyszenia Stacja Szamocin, założycielkę Teatru Na Fundamentach i „zawiadowcę” Stacji Kórnik w Szczodrzykowie pod Poznaniem, niestety od dwóch miesięcy już zamkniętej teatralnej STACJI. Znakomicie pomyślany spektakl o zmaganiu się młodej narkomanki nie tylko z nałogiem ale też z rzeczywistością ”odwyku” zagrały przejmująco Marysia Lademann, Ewa Marciniak i Magda Banachowicz.

Dziewczyny podziwiamy Was i szanujemy!

A wieczorem w sali teatralnej, na tle ceglanych ścian magazynu dworcowego zespół muzyczny Na Górze, prowadzony przez instruktorów z chodzieskiego Stowarzyszenia, wraz z opiekunem artystycznym Wojtkiem Retzem, zagrał dynamiczny, emocjonalny koncert. Kolejarskie czapki z kolekcji zawiadowcy dodały chłopakom zarazem powagi ale też dystansu, do tego, co wspólnie przeżywają i tworzą.

W sobotę odbyła się artystyczno -muzyczna prezentacja ngo -owców z Wielkopolski i z Szamocina.

O działalności i przygotowalniach do obchodów 700 -lecia miasta opowiedziała Maria Andrzejewska z Towarzystwa Miłośników Miasta Piła. Teresa Burkietowicz zaprezentowała dziesięcioletni dorobek Festiwalu Teatrów Niezależnych, organizowany przez Stowarzyszenie Artystyczno -Edukacyjne „Pracownia Teatralna" z Ostrowa Wielkopolskiego. Festiwal został zagrożony przez niezrozumiałą dla organizatorów decyzję urzędników miejskich, którzy nie przyznali dotacji na kolejną edycję. Maria Wróbel i jej aktorzy ze Stacji Bukownica wspominali swój pierwszy pobyt na warsztatach w Szamocinie i pokazem slajdów przekonali nas, że ich ośrodek na stacji kolejowej Bukownica jest tworzony od ponad roku z wielką pasją, oddaniem i samozaparciem. Na spotkaniu byli też obecni Jerzy Podbielski, wieloletni szef szamocińskich pszczelarzy oraz dyrygent orkiestry Ochotniczej Straży Pożarnej Dariusz Sobieralski, który po 25 latach prowadzenia zespołu, przekazał batutę młodemu muzykowi Łukaszowi Gallasowi. Artur Łazowy z pilskiej Effaty kolejnym pokazem pięknych fotografii relacjonował o niesamowitych i pożytecznych projektach artystyczno – ekologicznych. W niedzielę przed południem sala wykładowa zamieniła się w teatr lalkowy. Dzieci mogły podziwiać „Tancereczkę i kominiarczyka” w wykonaniu Luby Zarembińskiej.

Dużą atrakcją był koncert Big Bandu Szamocin, niedawno powołanego przez Łukasza Gallasa.

Wieczorem wystąpiła ekipa aktorska Teatru Stacja Bukownica z przezabawnymi „Paradami” Jana Nepomucena Potockiego w reżyserii Sebastiana Stafeckiego.

Na zakończenie spotkań zaprezentowała się Ida Bocian, sprawująca nadal funkcję skarbnika w naszym stowarzyszeniu, niezależnie od pełnionej obecnie roli menadżera w Sopockiej Scenie Off de Bicz. Zagrała monodram „Orlando” wg Wirginii Woolf, w reżyserii Ewy Ignaczak.

Wieczór zakończył się sentymentalnie - wzruszeniami „zawiadowcy” w trakcie odśpiewaniem przez widownię „Sto lat!”, po wystąpieniu Teresy Burkietowicz., która snuła refleksje nad siermiężną i nieraz samotną pracą liderów organizacji pozarządowych, których zapał i konsekwencja oraz profesjonalizm zmienia oblicze„małych ojczyzn”, zapala innych do niekonwencjonalnych działań. A fakt uhonorowania naszej prezes wysokim odznaczeniem państwowym przez prezydenta RP ( Krzyż Oficerki Orderu Odrodzenia Polski), świadczy o tym, że warto pracować na rzecz innych. Bywa, że ktoś dostrzega to i nagradza.

W tym samym czasie padał ulewny deszcz. Jak wyszliśmy przed budynek, zobaczyliśmy piękną tęczę nad stacją!

Może w symboliczny sposób przyniesie nam szczęście, pomyślność i dobrobyt...